17 Haziran 2010 Perşembe

Truva

GÜZELLİĞİN KAPISI BİR EFSANE İLE AÇILDI

GÜZELLİK AŞK OLDU

AŞK SAVAŞ

SAVAŞ HİLELİ DEVASA ATLARA DÖNÜŞTÜ

ATLAR GÜZELLİKTEN SAVAŞA GİDEN BİR YOLUN YOLCUSUNA

OYSA KIRLARDA ÖZGÜRCE YELELERİNİ SAVURURDU ATLAR, EN AZ BİR KADIN KADAR GÜZEL

AMA HÜKMETMENİN, SAHİP OLMANIN VE KAN DÖKMENİN SİMGESİ OLDU TRUVA’DA

VE GÜZELLİK UNUTULDU…

TRUVA – SAVAŞIN KAPISI

Elma çoktan yasak meyve ilan edilmişti masaya düştüğünde. Ve tanrıçalar, üzerinde en güzele yazan altın elmayı görünce, sadece kadındılar, en güzel olmak isteyen…

İda dağının çobanı Paris, tanrıçalardan daha güzel Helen için verdi elmayı Afrodite…

Paris in kalbi ne kadar Helen de ise

Menelaos un aklı o kadar Truva’daydı

Ve kadınını alınca Truva’nın oğlu

Sadece beklediği bahaneyi buldu Akha’nın kralı

Tanrılar, canları sıkılmış geziyorlardı Olimpostan İda’ya…

Ve tanrılar savaş istiyorlardı krallarından

Küçüktü insanoğlu, ne kadar zayıftı güzelliğin karşısında…

Bir kadına, bir şehir feda edecekti Paris. Ve kana susamıştı, kılıç tutan elleri kaşınan savaş çığırtkanları...

Karanlık bastığında Ege kıyılarına, çığlıklar dövecekti Truva’nın kalbini

Ateşler arasında feryat eden bin kadının çığlıklarıydı onlar, bir kadının aşkı için kendi aşklarından vazgeçen

Savaşın kapısı açılmıştı ve savaşa âşık olanlar görmek istemediler Hektor’un bilgeliğini…

Kılıcını güvercin yapmıştı Hektor, barıştı gövdesinin adı. Ama tanrılar savaş istiyordu ve küçüktü insan.

Bir elinde tanrısal gücü, bir elinde Briseis’in saçlarını tutan Aşil, sürükleyince Hektor’un cansız bedenini Truva da, pişman oldu Hekabe Paris’i yaşattığına…

Tanrılarsa güldüler tanrıçalarıyla, dağılırken Truva

Taraf tuttular savaş oyununda

Açılınca ardına kadar karanlığın kapısı, oluk oluk kan aktı İda’dan egenin mavi sularına

Yetmedi bu kadar kan ve gider gibi yapıp, barışa el sallarken odissea, tanrıların hediyesini bıraktı Truva’ya

Zaferin sarhoşluğuyla dev aynasına bakan kör Truvalı, açtı tanrıların hediyesine kapısını ve yüzyıllarca anlatılacak hileli hikâyeyi aldı şehrine

Savaşın kapısı bir kez açıldı mı sonsuzdur yolu

Çünkü kötülüğün dostu çoktur

Truva’nın tahta atından şehre yayılan kan, yüzyıllarca anlatılan bir destana dönüşünce, sanatın ilk büyük söz ustası oldu Homeros

Büyük usta Homeros

Savaşın şairi

Bekledi ömrünce açılan savaş kapılarını

Ve güzellikten aşka, aşktan savaşa açılan kapıların sanatını çaldı tanrıçalardan

Söz yazıya döndü.

Yazı resme…

Görünce resimdeki sanatı tanrılar savaşın kapısını sonsuza dek kapadılar. Büyümüştü insan…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder